آینده پژوهی آموزش و پرورش در مواجهه با تحولات فناورانه شتابان

تحولات فناورانه شتابان در دهه های اخیر، نظام آموزش وپرورش را با تغییراتی بنیادین در اهداف، کارکردها، ساختارها و شیوه های یاددهی–یادگیری مواجه ساخته و ضرورت بهره گیری از رویکرد آینده پژوهی را بیش از پیش برجسته کرده است. این مقاله با تمرکز بر آینده پژوهی آموزش وپرورش، می کوشد پیامدهای آموزشی، تربیتی و مدیریتی فناوری های نوپدید را تحلیل کرده و چشم اندازهای پیش روی این نظام را در مواجهه با تغییرات فناورانه ترسیم کند. هدف اصلی پژوهش، شناسایی فرصت ها و چالش های ناشی از تحولات فناورانه و تبیین الزامات راهبردی برای سیاست گذاری آگاهانه و انعطاف پذیر در آموزش وپرورش است. روش تحقیق به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات علمی معتبر انجام شده و داده ها از طریق تحلیل محتوای منابع علمی، اسناد و گزارش های تخصصی گردآوری و تفسیر شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که فناوری های دیجیتال و هوشمند، ضمن ایجاد ظرفیت هایی همچون شخصی سازی یادگیری، توسعه محیط های یادگیری منعطف، ارتقای دسترسی آموزشی و بهبود تصمیم گیری های مدیریتی، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، تغییر نقش حرفه ای معلمان، بازتعریف برنامه های درسی، مسائل اخلاقی و ضرورت تقویت شایستگی های آینده محور را نیز به همراه دارند. بر اساس یافته ها، نهادینه سازی تفکر آینده پژوهانه، توانمندسازی منابع انسانی، بازطراحی برنامه های درسی و تقویت زیرساخت های فناورانه از الزامات اساسی برای مواجهه فعال و اثربخش آموزش وپرورش با آینده فناورانه به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی آموزشی ، تحولات فناورانه ، آموزش وپرورش ، سیاست گذاری آموزشی ، یادگیری دیجیتال