نقش معلم در ایجاد تعادل میان آموزش و تربیت

در نظام های آموزشی پیشرو، دوگانه «آموزش» (Instruction) و «تربیت» (Education/Upbringing) نه به عنوان دو مقوله مجزا، بلکه به مثابه دو بال پرواز برای تعالی انسان نگریسته می شوند. با این حال، فشار ناشی از آزمون های استاندارد و تمرکز افراطی بر نمرات کمی، اغلب موجب برهم خوردن این تعادل به نفع آموزش حافظه محور شده است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و تفسیری، به واکاوی نقش محوری معلم در بازگرداندن این تعادل می پردازد. استدلال اصلی پژوهش این است که معلم تنها انتقال دهنده دانش تخصصی نیست، بلکه معمار شخصیت و تسهیل گر رشد اخلاقی دانش آموزان است. در این راستا، هشت محور اصلی شامل مبانی نظری درهم تنیدگی تعلیم و تربیت، آسیب شناسی شکاف موجود، نقش الگویی معلم، کارکردهای برنامه درسی پنهان، مدیریت کلاس درس به عنوان زیست جهان اخلاقی، رویکردهای نوین ارزشیابی، چالش های ساختاری و چشم انداز آینده مورد بحث قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که ایجاد تعادل میان آموزش و تربیت، نیازمند گذار از معلم «مدرس» به معلم «مربی» است که در آن اهداف شناختی با اهداف عاطفی و اجتماعی در هم آمیخته می شوند تا دانش آموزی متفکر، خلاق و متعهد تربیت شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تعلیم و تربیت ، نقش معلم ، برنامه درسی پنهان ، رشد تمام ساحتی ، اخلاق حرفه ای ، نظام آموزشی.