آموزش ارزش کار گروهی در فضای آموزشی مدرسه؛ گذار از رقابت فردی به هم افزایی جمعی

نظام های آموزشی سنتی غالبا بر رقابت فردی و دستاوردهای شخصی متمرکز بوده اند، اما تحولات پیچیده جهان معاصر نیازمند شهروندانی است که توانایی تعامل، مذاکره و حل مسئله به صورت گروهی را داشته باشند. این مقاله به بررسی عمیق و چندوجهی جایگاه «کار گروهی» در مدارس می پردازد. هدف اصلی، واکاوی مبانی نظری، راهبردهای اجرایی و چالش های نهادینه سازی فرهنگ مشارکت در کلاس درس است. با تکیه بر نظریات سازنده گرایی اجتماعی و یادگیری مشارکتی، استدلال می شود که کار گروهی نه صرفا یک تکنیک تدریس، بلکه یک ضرورت تربیتی برای توسعه مهارت های اجتماعی و شناختی است. در این نوشتار، نقش معلم به عنوان تسهیل گر، شیوه های نوین ارزشیابی گروهی، طراحی فضای فیزیکی و تاثیر برنامه درسی پنهان بر روحیه همکاری مورد بحث قرار می گیرد. همچنین با استناد به پژوهش های بومی و جهانی، موانع فرهنگی و اجرایی در مسیر تحقق مدارس مشارکت محور تحلیل شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری مشارکتی ، کار گروهی ، مهارت های اجتماعی ، سازنده گرایی اجتماعی ، ارزشیابی گروهی ، فرهنگ مدرسه.