آموزش موثر؛ حاصل تعامل دانش، مهارت و نگرش معلم

آموزش موثر فرآیندی پیچیده و چندوجهی است که نمی توان آن را به یک مولفه تک بعدی تقلیل داد. در گفتمان های نوین علوم تربیتی، کارآمدی معلم محصول هم افزایی سه رکن بنیادین است: “دانش” (آنچه معلم می داند)، “مهارت” (آنچه معلم می تواند انجام دهد) و “نگرش” (آنچه معلم باور دارد و احساس می کند). این مقاله با اتکا به مدل شایستگی حرفه ای، استدلال می کند که تسلط صرف بر محتوای علمی (دانش موضوعی) بدون برخورداری از فنون تدریس (مهارت پداگوژیک) و بدون داشتن تعهد اخلاقی و اشتیاق (نگرش حرفه ای)، منجر به یادگیری پایدار نخواهد شد. در این نوشتار، ضمن واکاوی عمیق هر یک از این ابعاد، به بررسی نقش میانجی گرانه “دانش محتوایی-پداگوژیک” (PCK) و تاثیر باورهای معرفت شناختی معلم بر اتمسفر کلاس پرداخته می شود. هدف نهایی، ترسیم سیمای معلمی است که با ایجاد تعادل میان ذهن، دست و قلب، بستری غنی برای شکوفایی همه جانبه یادگیرندگان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش موثر ، شایستگی معلم ، دانش تخصصی ، مهارت های تدریس ، نگرش حرفه ای ، دانش محتوایی-پداگوژیک.