بررسی کیفیت تعامل معلم دانش آموز در کلاس های درس و تاثیر آن بر رفتارهای سازشی

کیفیت تعامل معلم و دانش آموز یکی از عناصر اساسی و تاثیرگذار در فضای آموزشی محسوب می شود که می تواند ابعاد مختلف رشد دانش آموزان را تحت الشعاع قرار دهد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین کیفیت تعامل معلم دانش آموز در کلاس های درس و تاثیر آن بر رفتارهای سازشی دانش آموزان انجام شده است. رفتارهای سازشی شامل مجموعه ای از مهارت های اجتماعی، هیجانی و انطباقی است که به فرد کمک می کند تا با محیط به طور موثر تعامل داشته باشد. روش این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری آن را دانش آموزان دوره متوسطه اول تشکیل داده اند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد تعامل معلم دانش آموز و مقیاس سنجش رفتارهای سازشی استفاده شد. یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری نشان داد که بین کیفیت تعامل معلم و دانش آموز با میزان بروز رفتارهای سازشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، هرچه کیفیت این تعامل مبتنی بر احترام، حمایت عاطفی، و ارتباط موثر باشد، سطح رفتارهای سازشی دانش آموزان در حیطه های مختلف افزایش می یابد. این نتایج بر اهمیت توجه به کیفیت روابط درون کلاسی به عنوان عاملی کلیدی در برنامه ریزی های آموزشی و تربیتی تاکید می کند. پیشنهاد می شود با اجرای کارگاه های آموزشی برای معلمان در جهت بهبود مهارت های ارتباطی و تعاملی، بستری مناسب برای ارتقای رفتارهای سازشی دانش آموزان فراهم آید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: تعامل معلم دانش آموز ، رفتارهای سازشی ، کیفیت تعامل ، کلاس درس ، مهارت های انطباقی.