آموزش و پرورش نوین با تمرکز بر تدریس هوشمند معلمان و تحول

در هزاره سوم، نظام های آموزشی با شتابی بی سابقه به سمت تحول دیجیتال و پارادایم های نوین یادگیری در حرکت هستند. گذار از آموزش سنتی معلم محور به آموزش هوشمند دانش آموزمحور، تنها یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای آماده سازی نسل آینده است. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف آموزش و پرورش نوین با تاکید بر نقش محوری معلمان در فرآیند تدریس هوشمند می پردازد. هدف اصلی، واکاوی چگونگی ادغام فناوری های نوین با راهبردهای پداگوژیک (تربیتی) برای ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد تحول بنیادین در نظام آموزشی است. در این راستا، مولفه هایی نظیر زیرساخت های فناورانه، تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیلگر، چالش های پیاده سازی مدارس هوشمند در ایران و روانشناسی یادگیری در عصر دیجیتال مورد بحث قرار می گیرند. یافته ها نشان می دهد که موفقیت تدریس هوشمند بیش از آنکه وابسته به سخت افزار باشد، در گرو توانمندسازی معلمان، تغییر نگرش مدیریتی و طراحی آموزشی منعطف است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:آموزش و پرورش نوین ، تدریس هوشمند ، تحول بنیادین ، صلاحیت حرفه ای معلمان ، فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، مدارس هوشمند.