اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان

آموزش مهارت های زندگی یکی از مهم ترین راهکارهای توسعه ی فردی و اجتماعی در نظام آموزشی محسوب می شود و نقش بنیادینی در ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد. سازگاری اجتماعی، توانایی فرد در ایجاد تعامل موثر، پذیرش قواعد اجتماعی، و برقراری ارتباط سالم در محیط مدرسه و جامعه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان اجرا شد. روش تحقیق، شبه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ در مدارس شهر تهران بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۶۰ دانش آموز انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ بود. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش معنادار سازگاری اجتماعی دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به کنترل گردید (p<۰.۰۱). یافته ها دلالت دارد که ادغام برنامه های آموزش مهارت های زندگی در مدارس می تواند به بهبود روابط اجتماعی، کاهش مشکلات رفتاری، و ارتقای کیفیت زندگی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، سازگاری اجتماعی ، آموزش و پرورش ، سلامت اجتماعی ، دانش آموز.