بررسی نقش و تاثیر حیاتی خانواده در تقویت یادگیری ترکیبی (حضوری–مجازی) در مدارس

با گسترش آموزش ترکیبی (Blended Learning) که ترکیبی از یادگیری حضوری و مجازی است، نقش سنتی خانواده در فرآیند یادگیری دانش آموزان به طور قابل توجهی متحول شده است. این مقاله به بررسی عمیق و تحلیلی نقش حیاتی خانواده در موفقیت یا شکست مدل های یادگیری ترکیبی می پردازد. ساختار مقاله با ارائه مبانی نظری یادگیری ترکیبی آغاز شده و سپس به تحول نقش خانواده در این اکوسیستم نوین آموزشی می پردازد. ابعاد حمایتی خانواده شامل حمایت های شناختی، عاطفی، فناورانه و نظارتی مورد واکاوی قرار گرفته است. همچنین، تاثیر مستقیم مشارکت والدین در انگیزش و توسعه مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان در محیط های یادگیری غیرهمزمان بررسی می شود. تعامل موثر خانواده و مدرسه در بستر دیجیتال، چالش های پیش رو، و راهکارهای عملی برای تقویت این همکاری ارائه گردیده است. در نهایت، یک مدل بومی برای تسهیل مشارکت خانواده ها در آموزش ترکیبی پیشنهاد شده است. یافته ها نشان می دهد که خانواده به عنوان محیط یادگیری پشتیبان و تقویت کننده، نقشی محوری در تضمین اثربخشی یادگیری ترکیبی ایفا می کند و بدون حمایت فعال و آگاهانه آن، دستیابی به اهداف این رویکرد دشوار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، خانواده ، مشارکت والدین ، محیط یادگیری مجازی ، خودتنظیمی یادگیری ، تعامل مدرسه و خانواده ، حمایت فناورانه