مدرسه و تربیت دانش آموز خلاق در عصر تغییرات سریع

عصر حاضر با ویژگی هایی چون تغییرات شتابان تکنولوژیک، جهانی شدن و پیچیدگی فزاینده مسائل، نیازمند شهروندانی است که توانایی تفکر خلاق، حل مسئله پیچیده و نوآوری داشته باشند. در این میان، مدرسه به عنوان نهاد اصلی تربیت، نقشی حیاتی در پرورش این مهارت بنیادین ایفا می کند. این مقاله به بررسی عمیق مبانی نظری خلاقیت از منظر روان شناختی و تربیتی پرداخته و سپس نقش مدرسه، معلم، محیط یادگیری، برنامه درسی و روش های تدریس را در تقویت خلاقیت دانش آموزان تحلیل می کند. همچنین، موانع نهادی و فرهنگی موجود بر سر راه تحقق این هدف مورد واکاوی قرار گرفته و در نهایت، راهکارهای عملی مدرسه محور برای ایجاد یک اکوسیستم پرورش خلاقیت ارائه می گردد. هدف نهایی، ارائه چارچوبی علمی و کاربردی برای تبدیل مدارس به محیط هایی است که در آن، خلاقیت به عنوان یک شایستگی محوری در کنار سایر دانش ها توسعه یابد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، تربیت ، مدرسه ، تغییرات سریع ، نوآوری ، محیط یادگیری ، برنامه درسی