نقش معلم توانمند و خلاق در به کارگیری از هوش مصنوعی و روانشناسی در آموزش

در فضای آموزشی قرن بیست ویکم، نقش معلم به عنوان تنها منبع انتقال دانش تقلیل یافته است و به جای آن، نقش معلم به عنوان رهبرهای یادگیری متکی بر رویکردهای چندرسانه ای، چندحسی و چندحیطه ای تقویت می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی-انتقادی به بررسی جایگاه و کارکرد معلم توانمند و خلاق در به کارگیری هوش مصنوعی (AI) و دانش روان شناسی در فرآیندهای یادگیری می پردازد. هدف اصلی، ترسیم چارچوبی نظری-کاربردی است که بتواند همگامی میان فناوری های هوش مصنوعی و اصول روان شناسی تربیتی را در کلاس های متوسطه و متوسطه دوم روشن کند و نقش معلم را به عنوان عامل میانجی گر، طراح و مدیریتی یادگیری نشان دهد. با استفاده از نظریه های یادگیری، نظریه های انگیزش، سازنده گرایی، یادگیری اجتماعی و رویکردهای روان شناسی تربیتی، به بررسی این سوال می پردازیم که چگونه معلم می تواند از AI به عنوان ابزار شخصی سازی، تحلیل داده های یادگیری و همکار هوش مصنوعی در طراحی تجربه های آموزشی استفاده کند، بدون از دست دادن اصول اخلاقی، توسعه مهارت های عمرانی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان. در این زمینه، مثال های عینی و تجربه های کلاس های درس متوسطه و متوسطه دوم ارائه می شود تا نشان دهد که چگونه معلم خلاق می تواند با ترکیب داده های یادگیری AI و دانش روان شناسی، محیط های یادگیری امن، تمکین پذیر و انگیزشی ایجاد کند. این مقاله همچنین به چالش ها و ملاحظات اخلاقی مرتبط با داده های شخصی، حریم خصوصی، تبعیض و بازنمایی می پردازد و فرصت های آینده را با پیشنهادهای عملی برای معلمان و مدیران آموزشی تشریح می کند. مدل مفهومی توصیفی پیوسته بین AI و روان شناسی، با رویکردی مکمل گرا ارائه می شود تا امکان طراحی و ارزیابی مداوم را فراهم آورد. نتیجه گیری نشان می دهد که نقش معلم توانمند و خلاق نه فقط به کارگیری فناوری، بلکه بازنمایی ارزش های آموزشی، توان بخشی مهارت های تفکر نقادانه و تقویت هوش اجتماعی-هیجانی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، روان شناسی تربیتی ، معلم خلاق و توانمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحلیل داده های یادگیری ، یادگیری اجتماعی و انگیزش ، اخلاق آموزشی و حریم خصوصی