بررسی تطبیقی رابطه بین حکمرانی خوب و کارایی کشاورزی

حکمرانی خوب مفهومی است که در ادبیات توسعه به عنوان کلید معمای توسعه مطرح گردید. این مفهوم برگرفته از نظریه نهادگرایی است و محصول مشارکت سه نهاد دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی می باشد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین متغیرهای حکمرانی و کارایی کشاورزی در طی سال های ۲۰۱۰-۲۰۲۱ در پنج کشور مورد مطالعه در محیط نرم افزاری دیپ و ایویوز با استفاده از مدل های تحلیل پوششی داده ها و پانل توبیت انجام شد. به منظور برآورد مدل در مرحله اول از مدل تحلیل پوششی داده ها برای تحلیل کارایی کشاورزی کشورها استفاده شد. در مرحله دوم از تحلیل پانل توبیت برای یافتن تاثیر شاخص های حکمرانی بر کارایی کشورها استفاده شد. نتایج کارایی فنی نشان داد کشورهای نروژ و فنلاند، عربستان، ایران و ترکیه به ترتیب با نمره کارایی ۱۰۰، ۱۰۰، ۹۰، ۶۸ و ۵۲ درصد بهترین عملکرد را داشته اند. کارایی فنی، تغییرات تکنولوژیکی و شاخص های بهره وری کل عوامل همه کشورها افزایش یافته است. همچنین نتایج نشان داد که سهم اختصاص داده شده به تحقیق و توسعه در تولید ناخالص داخلی، حکمرانی، قانون، اثربخشی دولت و حاکمیت قانون بر کارایی کشاورزی اثر مثبت داشته است؛ در حالی که تاثیرات صدا و پاسخگویی، ثبات سیاسی، کیفیت نظارتی، صادرات کشاورزی بر کارایی کشاورزی منفی است. متغیر کنترل فساد تاثیر مثبت یا منفی معنی داری بر کارایی نداشته است. با توجه به یافته های این مطالعه، می توان با اتخاذ سیاست های مناسب در زمینه های مختلف، اقدامات لازم در جهت به کارگیری تکنولوژی جدیدتر در راستای افزایش بهره وری کشاورزی کشور، سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، ترویج حاکمیت قانون، بهبود اثربخشی دولت و تقویت نهادهای جامعه مدنی، به طور قابل توجهی کارایی بخش کشاورزی را ارتقا داد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، کارایی ، پانل ، توبیت ، شاخص مالم کوئست کشاورزی