تاثیر روابط عمومی بر عملکرد شغلی با نقش میانجی شهرت سازمانی در بین کارکنان اداره ورزش و جوانان استان تهران

هدف: هدف پژوهش حاضر تاثیر روابط عمومی بر عملکرد شغلی با نقش میانجی شهرت سازمانی در بین کارکنان اداره ورزش و جوانان استان تهران باشد. روش شناسی: نوع پژوهش توصیفی-پیمایشی است و از نظر هدف کاربردی است که به صورت میدانی اجرا شده است مبتنی بر مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل تمامی کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان تهران (حدود ۲۰۰ نفر) بود که تعداد ۱۸۷ نفر بر اساس روش نمونه گیری تمام شمار به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه های استاندارد عملکرد سازمانی هرسی و گلداسمیت (۲۰۰۳)، شهرت سازمانی لوما - آهو (۲۰۰۸) و روابط عمومی چوی و چوی (۲۰۰۹) جهت جمع آوری داده ها استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (مدل معادلات ساختاری) با استفاده از نرم افزار Amos استفاده گردید. یافته ها: بر اساس یافته های مدل تحقیق روابط عمومی بر عملکرد سازمانی (t=۳/۱۸۳، Sig=۰/۰۰۱)، روابط عمومی بر شهرت سازمانی (t=۵/۳۶۹، Sig=۰/۰۰۱) و شهرت سازمانی بر عملکرد سازمانی (t=۴/۱۵۷، Sig=۰/۰۰۱) تاثیر مثبت معناداری دارند. نتایج نشان داد که روابط عمومی علاوه بر تاثیر مستقیم بر روی عملکرد سازمانی به صورت غیرمستقیم و از طریق متغیر شهرت سازمانی به میزان ۰/۴۹ بر روی عملکرد سازمانی می تواند اثر مثبت و معناداری داشته باشد. و مدل نهایی تحقیق از برازش لازم برخوردار است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر مشخص نمود که در مسیر ارتقای عملکرد شغلی کارکنان روابط عمومی نقش مهمی را ایفا می کند که در کنار این عامل می توان شهرت سازمانی را یک متغیر مهم و اساسی در بهبود عملکرد شغلی بیان نمود.

کلیدواژه ها:

روابط عمومی ، شهرت سازمانی ، عملکرد شغلی ، اداره ورزش و جوانان