رابطه ناهنجاریهای اسکلتی و آسیبهای حرکتی در دانش آموزان سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین ناهنجاریهای جسمی پشت گود، پشت گرد، کف پای صاف، پای ضربدری، پای پرانتزی و آسیبهای حرکتی، شکستگی، در رفتگی، پیچ خوردگی، کشیدگی، زخم و جراحت و کمردرد در دانش آموزان دختر مدارس راهنمایی و متوسطه می باشد. روش شناسی: این تحقیق که از نوع علی و پس از وقوع است به صورت میدانی به تجزیه و تحلیل نتایج می پردازد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه و راهنمایی شهرستان بروجرد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ می باشد. نمونه تحقیق که با روش تصادفی خوشه ای انتخاب شده است شامل ۴۰۰ نفر از دانش آموزان دختر (۲۰۰ نفر راهنمایی و ۲۰۰ نفر متوسطه) شهرستان بروجرد در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ می باشد. اطلاعات مورد نیاز توسط مصاحبه آسیب های حرکتی شامل ۷ سئوال و معاینه ناهنجاری جسمی توسط تست نیویورک جمع آوری گردیده است. یافته ها: پس از استخراج نتایج براساس نتایج آزمون مجذور خی، رابطه معنی داری بین پای پرانتزی و شکستگی استخوان، پشت گود و مجموع آسیب های حرکتی، مجموع ناهنجاری های جسمی و شکستگی استخوان، پشت گرد و پیچ خوردگی مفصل، پای ضربدری و پیچ خوردگی مفصل مشاهده گردید. بحث و نتیجه گیری: ۴۰.۸ درصد از دانش آموزان دارای ناهنجاری جسمی بودند که بیشترین ناهنجاری در اندام فوقانی مربوط به عارضه پشت گود با ۴۴.۴ درصد و در اندام تحتانی عارضه کف پای صاف با ۳۸ درصد بوده است. ۷۴.۸ درصد از دانش آموزان تاکنون در فعالیت های حرکتی دچار آسیب دیدگی شده بودند که شایع ترین آسیب جراحت و زخم موضعی با ۳۶.۴ درصد و نادرترین آن کشیدگی و پارگی عضله با ۷.۸ درصد بوده است.

کلیدواژه ها:

آسیب های حرکتی ، ناهنجاری های جسمی ، غیر ورزشکار