اثر دو برنامه تمرینی حسی-حرکتی و اوتاگو بر روی کیفیت زندگی زندگی افراد مسن

مقدمه دوره سالمندی همواره با کاهش تحرک و بروز مشکلات جسمانی گوناگون و افت کیفیت زندگی همراه است. بهبود این مسائل می تواند تاثیر مهمی در زندگی سالمندان برجای بگذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر دو برنامه تمرینی حسی-حرکتی و اوتاگو بر کیفیت زندگی افراد مسن بود. روش شناسی پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و کاربردی بود ۴۵ مرد سالمند ۶۵ تا ۷۰ سال به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی به سه گروه ۱۵ نفره تمرینات حسی - حرکتی اوتاگو و گروه کنترل تقسیم شدند. تمرینات گروه های تجربی به مدت ۸ هفته و در طی ۲۴ جلسه انجام شد. جهت ارزیابی کیفیت زندگی از پرسشنامه کیفیت زندگی (۳۶-SF) استفاده شد. جهت ارزیابی متغیر پژوهش از آزمون تحلیل واریانس مختلط آنوا و تی همبسته استفاده شد. سطح معناداری ۰.۰۵>p در نظر گرفته شد و تمامی تجزیه و تحلیلها در نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. یافته ها نتایج بدست آمده در بخش درون گروهی تفاوت معناداری را در بین گروههای تجربی پژوهش نشان داد. بدین صورت که تمرینات حسی-حرکتی و اوتاگو در گروههای مد نظر سبب ایجاد تفاوت معناداری در بین پیش آزمون و پس آزمون گروه های خود شدند (۰.۰۰۱=p). در مقایسه بین گروهی تفاوت معناداری در بین دو گروه تجربی وجود نداشت ولی در مقایسه با گروه کنترل هر دو گروه تجربی دارای تفاوت معناداری بودند (۰.۰۰۱=p). بحث و نتیجه گیری تمرینات حسی-حرکتی و اوتاگو هر دو به افزایش کیفیت زندگی سالمندان کمک می کنند و تاثیر مثبت آنها در بهبود تعادل، قدرت جسمانی و سلامت روانی مشهود است هر چند که نتایج حاکی از تفاوت معناداری بین اثرات این دو روش نیست. بنابراین، ارائه برنامه های ترکیبی و ترویج آگاهی درباره این تمرینات میتواند به افزایش انگیزه و مشارکت سالمندان در حفظ سلامتشان منجر شود.

کلیدواژه ها:

سالمندان ، حسی-حرکتی ، اوتاگو ، کیفیت زندگی