مروری بر تغییرات عصبی ناشی از تمرینات حرکتی کوادراتو

مقدمه در دهه های اخیر عصب شناسان به طور فزاینده ای علاقه مند شده اند به اینکه چگونه مغز از نظر ساختاری و عملکردی، در طول عمر و در نتیجه عوامل تعیین کننده بیرونی و درونی خود را اصلاح می کند. این پدیده سازگاری و تغییر عصبی به عنوان نوروپلاستیسیته شناخته می شود. این موضوع یک مبنای علمی برای مطالعه و پذیرش مداخلات عملی که سلامت و تندرستی را در طول عمر و در هر دو گروه سالم و بالینی بهبود می دهد فراهم می کند. با ساختن یک محیط خارجی مبتنی بر حرکت می توان تغییرات عصبی مثبت را در طول عمر برانگیخت. یک دسته خاص از فعالیت بدنی که به طور مداوم باعث تقویت نوروپلاستیسیته می شود حرکت ذهن آگاه است. یک شکل نسبتا جدید غیرهوازی از تمرینات ذهن آگاه تمرینات حرکتی کوادراتو است که توسط پاتریزیو پائولتی گسترش یافت. هدف: در این مقاله به مرور مکانیزم های زیربنایی نوروپلاستیسیته ناشی از تمرینات حرکتی کوادراتو می پردازیم. هم و یافته ها: تمرینات تک جلسه ای و هم طولانی مدت کوادراتو باعث افزایش اتصالات عملکردی درون و بین نیم کره ای در باندهای آلفا و تتا شد. افزایش در قدرت آلفای مخچه در افراد نارساخوان پس از اتمام دوره تمرینی مشاهده شد. سه مطالعه که تغییرات عصبی آناتومیکی کوادراتو را بررسی کردند افزایش در ماده خاکستری و سفید در مناطق مختلف مغزی که عمدتا درگیر کنترل -حسی- حرکتی، شناختی و عاطفی هستند را نشان دادند خصوصا، مطالعات افزایش در ماده خاکستری در مخچه و لوب فرونتال را یافته اند. در اثر سه ماه تمرینات روزانه کوادراتو افزایش در دو نوع -پرو نوروتروفین مشتق از مغز مشاهده شد. بحث تغییرات عصبی آناتومیکی و تغییرات مولکولی و ساختاری ناشی از تمرینات کوادراتو همراستا هستند و منعکس کننده عملکردهای شناختی بهبود یافته و سطوح بالای آگاهی می باشد که به دلیل ادغام بهتر اطلاعات و ارتباطات بین مناطق مختلف مغز است. نتیجه گیری تمرینات کوادراتو می تواند به عنوان یک فعالیت کم هزینه و کوتاه مدت و از نظر حرکتی نسبتا ساده جهت بهبود عملکردهای شناختی از کودکی تا اواخر بزرگسالی در هر دو قشر سالم و بالینی به کار رود.

کلیدواژه ها:

تمرینات حرکتی کوادراتو ، نوروپلاستیسیته ، حرکات ذهن آگاه