تاثیر بازجذب عناصر غذایی در کنترل سال آوری و افزایش کمی و کیفی عملکرد درختان میوه خزان دار

همزمان با رشد میوه جوانه های زایشی سال بعد در حال تمایز و تقسیم می باشند اما غالب فرآورده های فتوسنتزی از برگ ها به سمت میوه ها حرکت می کنند. این امر سبب می شود مواد غذایی کافی در اختیار جوانه های سال بعد قرار نگرفته و کمیت و کیفیت عملکرد در سال بعد کاهش یابد. از این رو، غالبا پس از برداشت میوه و قبل از ریزش برگ ها محلول پاشی نیتروژن همراه عناصر ریزمغذی انجام می شود. این امر ضمن تغذیه جوانه های سال بعد با بازجذب عناصر غذایی از برگ ها سبب افزایش ذخایر غذایی درختان می شود. در ابتدای فصل رویش، درجه حرارت پایین منطقه ریشه موجب کاهش فعالیت های متابولیک ریشه، حلالیت عناصر غذایی در محلول خاک و انتقال آنها در گیاه می شود. در این زمان انتقال مجدد عناصر غذایی از اندام های ذخیره کننده درختان (پوسته، تنه و ریشه) نقش موثری در تامین مناسب و به هنگام عناصر برای رشد جوانه های زایشی و سرشاخه های جدید دارد.

کلیدواژه ها:

سال آوری ، بازجذب ، انتقال مجدد ، محلول پاشی ، پاییزه ، نیتروژن ، عناصر میکرو