ارزیابی اشتغال بانوان درحوزه باغبانی براساس فیلد روانشناسی توسعه پایدار شهری

امروزه اشتغال بانوان در حوزه باغبانی به عنوان یک مسیر موثر برای دستیابی به توسعه پایدار شهری مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف ارزیابی فرصت ها و چالش های اشتغال بانوان در باغبانی، از زاویه روانشناسی و تاثیرات اجتماعی آن انجام شده است. برای این منظور، از روش تحقیق ترکیبی شامل مطالعات میدانی و تحلیل داده های آماری بهره گرفته شد. جامعه آماری این پژوهش شامل ۳۰۰ زن شاغل در حوزه باغبانی در بوستان بانوان شهر تهران، شهرداری منطقه۲۰(بوستان بانوان، مرکز آموزش گل و گیاه ۱۳آبان) و گلخانه های حومه شهر(پاکدشت، رباط کریم، اسلامشهر، شهریار، اندیشه، ورامین، قرچک، پیشوا) بود که از طریق پرسش نامه استاندارد جمع آوری شدند. ابزار تحلیلی تحقیق شامل نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی بود. نتایج نشان می دهد که بیش از ۷۰% از پاسخ دهندگان بر این باورند که اشتغال در این حوزه به افزایش خودباوری و اعتماد به نفس آن ها کمک کرده است، همچنین ۷۶% آنان با تاثیر مثبت فعالیت های باغبانی بر بهبود روابط اجتماعی در جامعه محلی خود موافق بودند. از سوی دیگر، چالش هایی نظیر کمبود سرمایه اولیه و عدم حمایت دولت به عنوان موانع اصلی برای ورود بیشتر زنان به این حوزه شناسایی شد. این پژوهش به این نتیجه رسید که اشتغال بانوان در باغبانی نه تنها به بهبود معیشت آن ها کمک می کند بلکه می تواند به تقویت حس تعلق و مشارکت اجتماعی در جوامع شهری منجر شود. بنابراین، نتایج تحقیق می تواند به عنوان راهنمایی برای تصمیم گیرندگان و برنامه ریزان شهرداری در توسعه برنامه های حمایتی برای زنان در این حوزه مطرح گردد و به بهبود سیاست ها و راهکارهای توسعه پایدار شهری منجر شود.

کلیدواژه ها:

گلخانه ، فضای سبز ، اشتغال زایی ، باغبانی ، سیاستگذاری ، شهرداری تهران