تشریح مدل باززنده سازی شهری مبتنی بر تجربیات جهانی و سیاست گذاری بومی برای دستیابی به توسعه پایدار در کلان شهرهای ایران

در دهه های اخیر، باززنده سازی شهری به عنوان یک استراتژی جامع و چندبعدی برای احیای مناطق فرسوده شهری مطرح شده و در سیاست های توسعه شهری جایگاه ویژه ای یافته است. با توجه به چالش های فیزیکی، اجتماعی و زیست محیطی کلان شهرهای ایران، بهره گیری از تجربیات موفق جهانی و تطبیق آن ها با ظرفیت ها و ویژگی های محلی امری ضروری است. هدف این مقاله، تدوین مدلی از باززنده سازی شهری هماهنگ با توسعه پایدار است که از طریق تحلیل تطبیقی مطالعات موردی موفق بین المللی (مانند آلمان، هلند، ترکیه و کره جنوبی) انجام شده و چارچوبی بومی سازی شده مناسب برای کلان شهرهای ایران ارائه می دهد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل تطبیقی و مرور محتوا از اسناد، گزارش ها و مصاحبه های نیمه ساختاریافته است. نتایج نشان می دهد مشارکت اجتماعی، سیاست گذاری چندسطحی، حفظ میراث فرهنگی و تقویت اقتصادهای محلی از عناصر کلیدی موفقیت باززنده سازی هستند. مدل پیشنهادی می تواند راهنمای عملی برای برنامه ریزان شهری و سیاست گذاران در ایران باشد.

کلیدواژه ها:

باززنده سازی شهری ، توسعه پایدار ، کلان شهرهای ایران ، سیاست گذاری بومی ، تجربیات جهانی