شناسایی مکان های بهینه برای احداث پارک های محله ای در منطقه ۱۱ شهرداری تهران

رشد شهرها و جمعیت ساکن در آن ها، از یک طرف و کمبود و گرانی زمین جهت اسکان از طرف دیگر باعث عدم تمایل شهرداری ها به اجرای استانداردهای فضای سبز شهری شده است، به طوری که رفته رفته شهرها به شکل خوابگاه های عمومی درآمده اند، در حالی که فضای سبز ریه تنفسی شهر می باشد، نبود فضای سبز مناسب و کافی موجب از بین رفتن سلامت جسمی و روانی شهرها و کمبود آن باعث اختلال جدی در زندگی اجتماعی و محیط طبیعی می شود. مزیت اصلی فضای سبز در شهرها، عملکرد زیست محیطی آن هاست که منجر به کاهش اثرات منفی توسعه صنعتی و حمل و نقل و باعث بهبود کیفیت زندگی ساکنان شهری می شود. در این تحقیق وضعیت دسترسی به فضای سبز در سطح منطقه ۱۱ با توجه به استانداردهای موجود بررسی شده و با در نظر گرفتن معیارهای مکانی نزدیکی به مدارس ابتدایی، مراکز فرهنگی، مراکز جمعیتی، دسترسی به شبکه ارتباطی و فاصله از پارک های موجود در محیط نرم افزار GIS و تعیین میزان اهمیت هر یک از لایه ها بر طبق نظر کارشناسان مربوطه و با بهره گیری از روش AHP مکان های بهینه برای ایجاد پارک های محله ای در این منطقه از شهر تهران شناسایی شده است.

کلیدواژه ها:

پارک های محله ای ، AHP ، منطقه ۱۱ شهر تهران ، سیستم اطلاعات مکانی(GIS)