تحلیلی بر شهر مشهد از منظر پویایی شهری

امروزه کاهش پویایی شهری یکی از دغدغه های اصلی شهروندان و نظام های مدیریت شهری محسوب می شود که در عمل عوامل مختلف اجتماعی، کالبدی، اقتصادی و فرهنگی بر آن تاثیر می گذارند. این مفهوم دربرگیرنده ی نیروهایی هستند که به مرورزمان شهرها را شکل داده و تغییر شکل می دهند و می تواند به عنوان فرآیندهای تدریجی و طبیعی یا به عنوان اقدامات هماهنگ دولت اتفاق بیفتد. بدین ترتیب، در صورت کاهش پویایی شهری، شهرها با کاهش تعاملات و روابط اجتماعی، کاهش سرزندگی، کاهش حضورپذیری جمعی، کاهش شورونشاط اجتماعی، از رونق افتادن کسب و کارهای محلی و شهری و غیره روبرو شده که تمامی این موارد لزوم توجه به مسئله پویایی شهری را برای مدیریت شهری مبرهن ساخته است. به همین منظور، پژوهش حاضر باهدف بررسی وضعیت شهر مشهد از منظر پویایی شهری انجام گرفته است. در این پژوهش با روش ترکیبی و ماهیت توصیفی- تحلیلی، پرسشنامه ای محقق ساخته بر اساس طیف لیکرت بین ۳۴ نفر از متخصصان و پژوهشگران مرتبط با موضوع این پژوهش با روش گلوله برفی توزیع شده و برونداد آن با آزمون تی تک نمونه ای مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که شهر مشهد از منظر تعاملات اجتماعی (با میانگین ۲.۷۷)، همبستگی اجتماعی (با میانگین ۲.۹۳)، سرمایه انسانی (با میانگین ۲.۶۷)، اقتصاد خلاق و نوآور (با میانگین ۲.۷۲)، سرمایه گذاری در زیرساخت های نوین و خلاق (با میانگین ۲.۳۳)، تاب آوری محیطی (با میانگین ۲.۲۹)، حکمروایی تاب آور (با میانگین ۲.۱۷) و قابلیت پویا (با میانگین ۱.۸۵) شرایط مساعدی را ندارد. از این رو، درمجموع می توان گفت که شهر مشهد از پویایی شهری (با میانگین ۲.۴۷) مطلوبی برخوردار نیست که این مسئله نیازمند توجه مسئولان و مدیران شهری این شهر است.

کلیدواژه ها:

فناوری ، نوآوری ، پویایی شهری ، شهر مشهد