بررسی نقش معیارهای طراحی معماری فضاهای آموزشی در تعاملات اجتماعی دانش آموزان (نمونه موردی: مدرسه پسرانه امید منطقه ۲۲ تهران)

مدارس، محل گردهمایی ها و مکان فعالیت های اجتماعی دانش آموزان و بسان قلبی تپنده مرکز تمام نیروها، رویدادها و محل تجمع ارزش ها هستند. آن ها نقش اجتماعی بسیاری در زندگی جمعی دانش آموزان ایفا می کنند. در این بین مدرسه به عنوان مکان وقوع ارتباطات باید گستره وسیعی از کیفیات را داشته باشد تا انسان در آن به تعامل دست یابد و در نهایت یادگیری ارتقا یابد. مقاله حاضر در پی آن است که با مرور مطالعات انجام یافته در ارتباط با اجتماع پذیری فضا و ارتباطات موجود بین فضای کالبدی و رفتارهای اجتماعی را تفسیر و تحلیل کند تا از این طریق به ارتقاء روابط اجتماعی سازنده بین دانش آموزان و شکوفایی آنها کمک کند. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی می باشد و برای گردآوری اطلاعات از ابزارهای کتابخانه ای و پرسشنامه بهره گرفته شده است و از لحاظ هدف، کاربردی است. جامعه آماری آن را دانش آموزان تشکیل می دهند و نمونه ها به شیوه تصادفی انتخاب شده اند. سپس با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتب، مولفه های معماری موثر بر تعامل اجتماعی، با تکیه بر شاخص های پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و اولویت بندی شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهند که اولا رابطه قوی بین محیط کالبدی مدارس و ایجاد حس تعلق در دانش آموزان و برقراری روابط اجتماعی در پی آن وجود دارد و ثانیا از بین عناصر ثابت، نیمه ثابت، پویا و همینطور عامل موقعیت و اندازه فضا، عناصر پویای فضایی (انعطاف پذیری فضای طبیعی) بیشترین تاثیر را بر شکل گیری تعاملات اجتماعی در بین دانش آموزان داراست.