بازتعریف توسعه معادن در قرن بیست ویکم: چارچوبی یکپارچه مبتنی بر پایداری، فناوری و سیاست گذاری

توسعه معادن در قرن بیست ویکم دیگر صرفا به معنای افزایش استخراج و بهره برداری از منابع معدنی نیست، بلکه مفهومی چندبعدی است که در تقاطع اقتصاد، محیط زیست، فناوری، حکمرانی و عدالت اجتماعی قرار می گیرد. تغییر الگوهای مصرف جهانی، رشد فناوری های نوین، افزایش حساسیت های زیست محیطی و فشارهای اجتماعی، موجب شده است که مدل های کلاسیک توسعه معادن کارایی خود را از دست بدهند. این مقاله با رویکردی تحلیلی–سیستمی و با تکیه بر ادبیات علمی روز، به بازتعریف مفهوم توسعه معادن می پردازد و تلاش می کند چارچوبی یکپارچه و قابل تعمیم در مقیاس جهانی ارائه دهد. نوآوری اصلی مقاله در ارائه مدلی است که هم زمان ابعاد اقتصادی، زیست محیطی، فناورانه و نهادی توسعه معادن را در نظر می گیرد و می تواند به عنوان مبنایی برای سیاست گذاری و تصمیم گیری در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

توسعه معادن ، پایداری ، معدن کاری هوشمند ، حکمرانی منابع ، اقتصاد چرخشی