فرصتها، چالش ها و راهکارهای مربیگری توسعه فردی در ارتقای تاب آوری روانی

هدف تاب آوری روانی یکی از ارکان اصلی سلامت روان در دنیای معاصر است که با توجه به افزایش فشارهای ناشی از تغییرات سریع اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی نیاز به تقویت این ظرفیت بیش از پیش احساس می شود. هدف این پژوهش بررسی نظام مند فرصت ها، چالش ها و راهکارهای مربیگری توسعه فردی در ارتقای تاب آوری روانی است. روش این پژوهش مروری نظام مند بر اساس استانداردهای PRISMA انجام شد. جستجوی نظام مند در بانک های اطلاعات علمی انگلیسی و پایگاه های اطلاعات علمی فارسی از جمله SID و Magiran در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت. از ۱۸۶ رکورد اولیه پس از غربالگری و با توجه به معیارهای ورود به پژوهش ۲۰ مقاله برای تحلیل انتخاب و تحلیل مضمونی مقالات انجام شد. یافته ها: یافته های این پژوهش نشان داد که فرصت های کلیدی مربیگری توسعه فردی در ارتقای تاب آوری روانی، در ۷ حیطه شامل تقویت خودکارآمدی، افزایش معنای زندگی، بهبود تنظیم هیجانی و ... و چالش های مربیگری توسعه فردی در ارتقای تاب آوری روانی در ۶ حیطه شامل فقدان پروتکل های استاندارد، مرز مبهم میان مربیگری و درمان و ... و راهکارهای مربیگری مهارت های توسعه فردی در راستای ارتقای تاب آوری روانی در ۸ حیطه شامل مربیگری مبتنی بر راه حل، مربیگری گروهی و ... می باشد. نتیجه گیری: یافته های این مرور نظام مند نشان می دهد که مربیگری مهارت های توسعه فردی ابزاری موثر برای ارتقای تاب آوری روانی است، به ویژه از طریق تقویت خودکارآمدی، بهبود تنظیم هیجانی، افزایش معنای زندگی و توسعه مهارت های مقابله ای و حل مسئله. این رویکرد با تمرکز بر نقاط قوت و هدف گذاری آینده محور تاب آوری را به عنوان یک فرآیند پویا و قابل یادگیری تقویت می کند که در نتیجه به کاهش استرس، افسردگی و فرسودگی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

مربیگری توسعه فردی ، تاب آوری روانی ، مرور نظام مند