الگوسازی روابط بین خودکارآمدی حل مسئله، مربیگری عملکرد، سبک های شناختی در حل مسئله و مدیریت زمان در فرآیند مربیگری: مطالعه ای پیشبین در میان معلمان ناحیه یک شهرستان ارومیه

هدف این پژوهش الگوسازی روابط میان خودکارآمدی حل مسئله، مربیگری عملکرد، سبک های شناختی حل مسئله و مدیریت زمان در چارچوب فرآیند مربیگری بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی توصیفی همبستگی از نوع پیش بین است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان شاغل در مدارس ابتدایی ناحیه یک آموزش و پرورش ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (۲۱۶۴ نفر) بود که بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه ۳۲۶ نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شد. داده ها با استفاده از چهار پرسشنامه استاندارد گردآوری گردید: خودکارآمدی حل مسئله نزو و دزوریا (۲۰۱۷)، مربیگری عملکرد ویت مور (۲۰۱۹)، سبک های شناختی حل مسئله رایدینگ و رینر (۲۰۲۳) و مدیریت زمان کلاسنز و رویترز (۲۰۱۷). پایایی ابزارها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب، ۰/۸۸، ۰/۹۰، ۰/۸۵ و ۰/۸۷ و پایایی ترکیبی (CR) به ترتیب ۰/۹۱، ۰/۹۳، ۰/۸۹ و ۰/۹۰ تایید شد که همگی بالاتر از حداقل توصیه شده (۰/۷۰) بودند. روایی سازه و محتوای ابزارها نیز با تحلیل عاملی تاییدی (CFA)، نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) در سطح مطلوب تایید گردید. تحلیل داده ها از طریق مدل یابی معادلات ساختاری در دو رویکرد CB-SEM و PLS-SEM انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین تمام متغیرها بالاتر از حد میانه بوده و بین آنها روابط مثبت و معناداری وجود دارد؛ بیشترین همبستگی بین مربیگری عملکرد و خودکارآمدی حل مسئله به دست آمد. شاخص های برازش مدل (OF, SM RMSEA, TLI, FI) و معیارهای روایی و پایایی همگی در محدوده مطلوب قرار گرفتند. نتایج مسیرهای مستقیم نشان داد مربیگری عملکرد بیشترین تاثیر را بر مدیریت زمان دارد و خودکارآمدی حل مسئله قوی ترین پیش بین مربیگری عملکرد است. همچنین تحلیل اثرات غیر مستقیم حاکی از آن بود که بخش قابل توجهی از تاثیر خودکارآمدی و سبک های شناختی بر مدیریت زمان از طریق مربیگری اعمال می شود. این یافته ها ضرورت طراحی برنامه های تلفیقی را برای ارتقای همزمان خودکارآمدی، سبک های شناختی و سازوکارهای نظام مند مربیگری در محیط های آموزشی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی حل مسئله ، سبک های شناختی ، مربیگری عملکرد ، مدیریت زمان ، مدل یابی معادلات ساختاری