کاوشی در رویکردهای مربیان در استفاده از بازخورد مبتنی بر رفتار برای بهبود حل مسئله در بزرگسالان

هدف: این مطالعه با هدف بررسی تجربه زیسته مراجعان از فرایند بازسازی رفتارهای حل مسئله در مربیگری و مسیر تحول آنها از اجتناب تا اقدام طراحی شد. پژوهش بر تجربه ذهنی احساسی و رفتاری افراد در مواجهه با بن بست ها و فرآیند تغییر رفتار تمرکز داشت. روش مطالعه: پژوهش حاضر از رویکرد کیفی و پدیدارشناسی تجربی بهره برد؛ داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ مراجع بالغ در شهر ساری جمع آوری شد. تحلیل مضمون برای شناسایی الگوهای رفتاری و شناختی مراجعان و استخراج مراحل بازسازی رفتارهای حل مسئله به کار گرفته شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که بازسازی رفتارهای حل مسئله یک مسیر چند مرحله ای است شامل: (۱) مواجهه با بن بست و واکنش های اجتنابی، (۲) شناسایی الگوهای ناکارآمد و دریافت بازخورد مربی و (۳) اقدام فعال و تثبیت رفتارهای حل مسئله. تجربه مراجعان حاکی از آن بود که مربیگری فردمحور، بازخورد رفتار محور و تجربه موفقیت های کوچک موجب کاهش اجتناب، ارتقای خودآگاهی و اعتماد به نفس و تثبیت رفتارهای هدفمند می شود. نتیجه گیری: مسیر بازسازی رفتارها نه تنها تغییرات عملکردی بلکه تحولات ذهنی و احساسی مراجعان را نیز دربر می گیرد. این یافته ها چارچوبی کاربردی برای طراحی برنامه های مربیگری و توسعه مهارت های حل مسئله ارائه می کنند و نشان می دهند که تجربه زیسته و بازخورد هدفمند نقش کلیدی در موفقیت فرایند تغییر رفتار دارد.

کلیدواژه ها:

بازخورد مبتنی بر رفتار ، حل مسئله ، آموزش بزرگسالان ، تجربه زیسته ، مربیان ، پدیدارشناسی تفسیری