مروری بر ارتباط بهداشت حرفه ای و بهره وری در محیط های کاری مبتنی بر دورکاری

دورکاری به عنوان یکی از پیامدهای تحولات فناوری در دهه اخیر، نقش فزاینده ای در بازتعریف محیط های کاری ایفا کرده است. با گسترش فناوری های دیجیتال، شرایط کار از راه دور نه تنها به یک ضرورت در دوران بحران هایی همچون کووید-۱۹ تبدیل شد، بلکه به عنوان مدل کاری پایدار در بسیاری از سازمان ها پذیرفته شده است. با وجود مزایایی همچون انعطاف پذیری زمانی، کاهش هزینه های سازمانی و افزایش رضایت شغلی، دورکاری مخاطرات جدیدی را برای سلامت جسمی، روانی و اجتماعی کارکنان ایجاد کرده است. هدف این مقاله، مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ در زمینه بهداشت حرفه ای و بهره وری در محیط های دورکاری است. جستجو در پایگاه های ISI، Scopus و PubMed صورت گرفت و ۱۸ مقاله واجد شرایط برای تحلیل انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهد دورکاری با افزایش خطر اختلالات اسکلتی عضلانی، استرس شغلی، انزوای اجتماعی و خستگی شناختی همراه است. با این حال، عوامل حمایتی مانند ارگونومی مناسب، فرهنگ ایمنی دیجیتال و بهره گیری از فناوری های هوشمند در پایش سلامت می تواند اثرات منفی را کاهش دهد و بهره وری را ارتقا بخشد. در نهایت، مقاله بر ضرورت تدوین سیاست های جامع HSE ویژه محیط های دورکاری و بهره گیری از فناوری های نوین در مدیریت ایمنی و سلامت کارکنان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بهداشت حرفه ای ، دورکاری ، سلامت شغلی ، ارگونومی ، بهره وری