بررسی تاثیر تبادل رهبر – عضو و استرس شغلی بر قصد ترک خدمت با نقش میانجی حضورگرایی کارکنان (مورد مطالعه: شرکت سیم و کابل افشان مشهد)

یکی از دغدغه های مهم سازمان ها در دنیای امروز، شناسایی عوامل موثر بر ترک خدمت کارکنان و مدیریت صحیح منابع انسانی است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر تبادل رهبر-عضو و استرس شغلی بر قصد ترک خدمت با نقش میانجی حضورگرایی کارکنان در شرکت سیم و کابل افشان مشهد است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل ۷۶ نفر از کارکنان شرکت مذکور است که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۶۴ نفر تعیین شد و روش نمونه گیری به صورت غیر احتمالی در دسترس صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد بومی سازی شده بوده است. برای بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تاییدی و برای بررسی پایایی ابزارها از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد. برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها، از نرم افزار اسمارت پی ال اس و روش مدل یابی معادلات ساختاری بهره گرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد که تبادل رهبر-عضو به طور مستقیم بر قصد ترک خدمت کارکنان تاثیر معناداری ندارد، اما سایر روابط فرض شده تایید شدند. استرس شغلی به طور مثبت بر قصد ترک خدمت و حضورگرایی تاثیر گذاشت و حضورگرایی نیز به طور معناداری قصد ترک خدمت را افزایش داد. همچنین، تبادل رهبر-عضو تاثیر منفی و معناداری بر حضورگرایی داشت و از طریق حضورگرایی بر قصد ترک خدمت اثرگذار بود. این یافته ها اهمیت مدیریت استرس و بهبود کیفیت رابطه رهبر-عضو را در کاهش ترک خدمت و افزایش حضور کارکنان نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

تبادل رهبر-عضو ، استرس شغلی ، حضورگرایی ، قصد ترک خدمت