بهسازی و مقاوم سازی سازه های با مصالح بنایی، با مصالح فولادی و شاتکریت در برابر انفجار در ساختمانهای غیرصنعتی

با افزایش حملات انفجاری و ضرورت آمادگی دفاعی با این رخداد، می توان راهکارهایی برای ارتقای ایمنی و مقاوم سازی اعضای غیرسازه ای پیش بینی و کارایی آنها را نیز بررسی کرد. در حوادث ناشی از انفجار، خسارات اولیه معمولا ناشی از اثر ضربه مستقیم ناشی از انفجار و در نتیجه آسیب و انهدام جدی اجزای سازه ای می باشد. در این حالت، فروپاشی اجزای سازه ای و متعاقب آن خرابی پیشرونده، ممکن است باعث افزایش خسارات و در نهایت باعث فروپاشی کلی سازه شود. در این مطالعه، پاسخ های کلی و جزئی در یک ساختمان در برابر بار انفجار، مورد ارزیابی واقع شده است. در پروژه های پدافند غیرعامل، مقاوم سازی و بهسازی دیوارهای بنایی، آجری در برابر بارهای حاصل از انفجار اهمیت ویژه ای دارد، روش های گوناگونی برای مقاوم سازی وجود دارد یکی از روش های متداول در مقاوم سازی لرزه ای دیواره ای بنایی اجرای یک لایه شاتکریت مسلح است. این روش چه در ساختمان های مصالح بنایی و چه در ساختمان های دارای قاب فولادی یا بتنی قابل استفاده است و با تقویت، افزایش و بهبود میزان مشارکت اعضاء در تحمل نیروهای جانبی حاصل می شود. به همین دلیل هدف اصلی در این پایان نامه بررسی رفتار لرزه ای دیوارهای بنایی مقاوم سازی شده با شاتکریت است. نوع آنالیز مورد استفاده جهت استخراج مشخصات لرزه ای سازه، آنالیز بار افزون می باشد. نتایج حاصل از بارگذاری جانبی با بار افزون که با استفاده از نرم افزار ABAQUS به دست می آید. نتایج نشان داد که بیشترین افزایش مقاومت را در حالتی داریم که چهارطرف دیوار با نوارهای شاتکریت مسلح مقاوم سازی شده اند. افزایش مقاومت حاصل از مقاوم سازی با نوارهای قائم بسیار بیشتر از مقاوم سازی با نوارهای افقی می باشد، این پژوهش ضمن تشریح مشخصات و نحوه عملکرد شاتکریت در نگهداری سازه ها، به بررسی آن در مقابل بارهای ناشی از انفجار، میزان تخریب دیوار آجری و بتنی، میزان کاهش سختی، عکس العمل های تکیه گاهی، جابجایی و سرعت جابجایی مرکز دیوار پرداخته است.

کلیدواژه ها:

مصالح بنایی ، مقاوم سازی ، شاتکریت ، دیوار غیر مسلح ، پدافند غیرعامل