چالش های وجودی هوش مصنوعی در حکمرانی سازمانی: بازاندیشی در هویت انسانی و مسئولیت شرکتی

هوش مصنوعی با پیشرفت های چشمگیر خود، پرسش های عمیق وجودی درباره آگاهی، اختیار و هویت انسانی را مطرح کرده و چالش های جدیدی برای حکمرانی سازمانی ایجاد کرده است. این پژوهش به بررسی تاثیر چالش های وجودی هوش مصنوعی بر هویت انسانی و مسئولیت شرکتی در چارچوب حکمرانی سازمانی می پردازد و به دنبال بازتعریف نقش هیئت مدیره در مدیریت این فناوری تحول آفرین است. با استفاده از رویکرد کیفی مبتنی بر تحلیل فلسفی، بررسی تطبیقی و تحلیل موردی، این پژوهش مفاهیم کلیدی مانند نظریه اتاق چینی، آزمون تورینگ و اصول اخلاقی نیک بوستروم را با مدل های حکمرانی سازمانی، ازجمله نظریه آژانس و استیواردشیپ، ادغام می کند. داده ها از متون فلسفی، اسناد سیاستی شرکت های فناوری مانند گوگل و مایکروسافت و گزارش های بین المللی همانند OECD و UNESCO جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی با خودکارسازی تصمیم گیری ها، هویت انسانی را در محیط های سازمانی به حاشیه می راند و با ایجاد ریسک های اخلاقی مانند تعصب الگوریتمی و نقض حریم خصوصی، مسئولیت شرکتی را به چالش می کشد. این پژوهش استدلال می کند که فقدان چارچوب های فلسفی-اخلاقی در حکمرانی سازمانی می تواند به کاهش پاسخگویی و تضعیف ارزش های انسانی منجر شود. پیشنهادهای سیاستی شامل تدوین دستورالعمل های اخلاقی برای استفاده از هوش مصنوعی، تقویت نظارت هیئت مدیره بر سیستم های هوشمند و آموزش مدیران برای درک مسائل وجودی هوش مصنوعی است. این مطالعه برای سیاست گذاران سازمانی و پژوهشگرانی که به دنبال تعادل بین نوآوری و حفظ هویت انسانی هستند، پیامدهای مهمی دارد و جهت گیری هایی برای تحقیقات آینده در زمینه حکمرانی دیجیتال و اخلاق فناوری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حکمرانی سازمانی ، هویت انسانی ، مسئولیت شرکتی ، اخلاق فناوری