موانع و راهکارهای به کارگیری مهندسی ارزش در صنعت ساخت: مرور نظام مند و تحلیل تطبیقی

صنعت ساخت وساز در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، طی سال های اخیر با رشد سریع پروژه های عمرانی و زیربنایی مواجه بوده است. در چنین شرایطی، استفاده از ابزارهای نوین مدیریت و مهندسی اهمیت مضاعفی یافته است. یکی از این ابزارها، مهندسی ارزش است که به عنوان رویکردی نظام مند، به دنبال افزایش کارایی، بهبود عملکرد و کاهش هزینه های چرخه عمر پروژه ها می باشد. با وجود مزایای متعدد، شواهد نشان می دهد که در کشورهای در حال توسعه، موانع متعددی بر سر راه کاربرد گسترده آن وجود دارد. این پژوهش، با اتکا به مرور نظام مند ادبیات و تحلیل داده های پیمایشی، به شناسایی و دسته بندی موانع اصلی در سه حوزه ی «دانش و پیشینه ی حرفه ای»، «رفتار و نگرش ذی نفعان» و «چالش های اجرایی و قراردادی» پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که ضعف دانش و آگاهی ذی نفعان، نبود استانداردها و دستورالعمل های بومی، کمبود متخصصان مهندسی ارزش، و فقدان مشوق های قراردادی از مهم ترین موانع محسوب می شوند. در مقابل، راهکارهایی نظیر گنجاندن دوره های مهندسی ارزش در برنامه های درسی مهندسی، افزودن بندهای تشویقی مهندسی ارزش در قراردادهای عمرانی، آموزش تخصصی با مشارکت خبرگان، و برگزاری کارگاه های مشترک میان ذی نفعان به عنوان استراتژی های کلیدی برای غلبه بر این موانع معرفی شده اند.

کلیدواژه ها:

مهندسی ارزش ، پروژه های ساخت وساز ، صرفه جویی هزینه ، بهره وری پروژه ، کارکردگرا