کاربرد واقعیت افزوده یا تکنولوژی AR در معماری

پژوهش حاضر به بررسی کاربرد فناوری واقعیت افزوده (AR) در حوزه معماری می پردازد که امروزه به عنوان یکی از فناوری های نوین و تحول آفرین شناخته شده است. زمینه پژوهش در تغییرات و تحولات روش های طراحی، آموزش و اجرای پروژه های معماری است که نیازمند ابزارهای پیشرفته برای بهبود دقت، تعامل و کیفیت می باشد. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی و تحلیل نقش و تاثیر فناوری واقعیت افزوده در فرآیندهای مختلف معماری شامل طراحی مفهومی، تجسم پروژه ها، آموزش معماری و مدیریت ساخت است. روش تحقیق به صورت کیفی و توصیفی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل منابع علمی داخلی و بین المللی معتبر انجام شده است. برای گردآوری داده ها، پایگاه های علمی مانند سیویلیکا، SID، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکولار به کار گرفته شده و پس از انتخاب منابع مرتبط، مفاهیم کلیدی استخراج و تحلیل گردیده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که واقعیت افزوده، امکان مدل سازی سه بعدی تعاملی، تجسم دقیق پروژه ها در محیط واقعی و بهبود همکاری میان تیم های طراحی را فراهم می کند که منجر به کاهش خطاها و افزایش کیفیت طراحی می شود. همچنین در آموزش معماری، AR موجب افزایش درک فضایی و بصری دانشجویان و ارائه تعاملی پروژه ها می شود که فرآیند یادگیری را تسهیل می کند. در فاز ساخت و مدیریت پروژه، کاربرد AR باعث بهبود نظارت، تسهیل فهم نقشه ها و کنترل کیفیت اجرای پروژه می گردد. در نهایت، این فناوری نقش موثری در تحول روش های سنتی معماری داشته و به عنوان ابزاری کارآمد برای ارتقاء کیفیت، دقت و بهره وری در طراحی و ساخت مطرح است. استفاده هدفمند از واقعیت افزوده می تواند به توسعه پایدار، ارتقاء هویت معماری و بهبود فرآیندهای حرفه ای کمک کند و چشم اندازی نوین در حوزه معماری معاصر ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، معماری ، طراحی سه بعدی ، آموزش معماری