معماری مسکن اقتصادی برای بافت فرسوده شهری

پژوهش حاضر به بررسی معماری مسکن اقتصادی برای بافت فرسوده شهری می پردازد که یکی از چالش های مهم در شهرهای در حال توسعه و ایران محسوب می شود. بافت های فرسوده به دلیل مشکلات کالبدی، اقتصادی و اجتماعی، نیازمند راهکارهای مقرون به صرفه و کارآمد برای بهبود شرایط سکونتی هستند. هدف این پژوهش، شناسایی اصول، راهکارها و مولفه های طراحی معماری مسکن اقتصادی با تمرکز بر بهینه سازی هزینه ها، کیفیت فضا و حفظ هویت محلی در این بافت ها است. روش تحقیق به صورت کیفی، توصیفی و کتابخانه ای بوده و منابع علمی معتبر از پایگاه های داده ای همچون سیویلیکا، SID، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکولار گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که طراحی کم هزینه باید همراه با حفظ کیفیت، استفاده از مصالح بومی، بهینه سازی فضا و طراحی انعطاف پذیر باشد تا پاسخگوی نیازهای متغیر خانوارها باشد. همچنین، تاکید بر ابعاد اجتماعی و فرهنگی، از جمله مشارکت ساکنان، حفظ هویت محله و توجه ویژه به گروه های آسیب پذیر، از عوامل موثر در موفقیت پروژه های مسکن اقتصادی است. این پژوهش نتیجه می گیرد که رویکردی جامع و میان رشته ای، متکی بر همکاری سیاست گذاران، معماران و نهادهای اجرایی، برای توسعه و اجرای مسکن اقتصادی در بافت های فرسوده ضروری است و می تواند به ارتقاء کیفیت زندگی، عدالت فضایی و پایداری شهری کمک کند.

کلیدواژه ها:

مسکن اقتصادی ، بافت فرسوده ، معماری پایدار ، طراحی کم هزینه