آینده پژوهی سیاست گذاری و مدیریت استراتژیک در صنعت سیمان ایران

صنعت سیمان به عنوان دومین بخش پرمصرف انرژی در دنیا مسئول حدود ۸۷% از کل انتشار گازهای گلخانه ای صنعتی است. ضرورت کاهش این انتشارات از جمله اهداف زیست محیطی بین المللی است. در این مقاله ابتدا اهمیت کربن زدایی در صنعت سیمان و نقش سیمان کم کربن LC۳ سیمان مخلوط با سنگ آهک و رس (کلسینه شده) بررسی میشود. مفاهیم مرتبط با کاهش کلینکر ماده اصلی سیمان پرتلند و کاربرد مکملهای معدنی فعال (SCM) مرور شده و جایگاه فناوری LC۳ در این راستا تبیین می گردد. سپس روندها و فناوریهای نوظهور جهانی (مانند جایگزینی کلینکر، انرژی پاک و جذب کربن و سیاستهای محیط زیستی مرتبط) بررسی می شوند. با استفاده از روش سناریونویسی مسیرهای آینده صنعت سیمان ایران شامل سناریوی ادامه روند کنونی تغییرات تدریجی با پذیرش تدریجی تکنولوژیهای سبز و سناریوی تحول محور پیشنهاد شده و نتایج آنها تحلیل می شود. یافته ها نشان می دهند که استفاده گسترده از سیمان LC۳ و سایر مصالح کم کربن می تواند انتشار CO۲ را تا حدود ۴۰% کاهش دهد. در پایان سناریوها و راهکارهای سیاستی - از جمله تدوین استانداردهای عملکردی جدید، تشویق صادرات سیمان کم کربن و سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه - برای دستیابی به کربن زدایی در صنعت سیمان ایران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، استراتژیک ، صنعت سیمان ، سناریو