فیزیولوژی رشد عضلانی تا ۱۸ سالگی

این پژوهش به بررسی جامع تحولات فیزیولوژیکی و مکانیسم های مولکولی حاکم بر رشد عضلانی و عملکرد انقباضی در دوران کودکی تا پایان نوجوانی (۱۸) سالگی می پردازد. تمرکز اصلی بر تفاوت های بین رشد هایپرپلاستیک افزایش تعداد فیبرهای عضلانی در مراحل اولیه و هایپرتروفی افزایش حجم فیبرها در مراحل بعدی رشد است. تحلیل موردی نشان می دهد که مداخلات تغذیه ای و تمرینی باید متناسب با مراحل بلوغ هورمونی و صفحات رشد استخوانی تنظیم شوند تا به پتانسیل کامل رشد عضلانی دست یابند و از آسیب های احتمالی جلوگیری شود. در این دوره حیاتی تعامل پیچیده ای بین سیستم های غدد درون ریز، سیستم عصبی مرکزی و منابع سلولی سازگاری عضلانی وجود دارد که نیازمند بررسی دقیق است. نتایج نشان می دهد که تفاوت های عملکردی بین کودکان و نوجوانان بلوغ یافته اغلب ناشی از بهبود در کارایی عصبی و افزایش سطح هورمون های آنابولیک است نه صرفا تفاوت های ساختاری پایه در توده عضلانی خام.

کلیدواژه ها:

فیزیولوژی عضلانی ، رشد عضلانی ، بلوغ ، هایپرتروفی ، انقباض عضلانی ، دوران کودکی ، نوجوانان