تجزیه و تحلیل رفتار حرکتی در دوران مختلف رشد مطالعه موردی کودکان سندرم داون

این مقاله به بررسی جامع الگوهای توسعه و اختلالات رفتاری حرکتی در کودکان مبتلا به سندرم داون تریزومی (۲۱) در مراحل مختلف رشد کودکی اولیه، میانی و نوجوانی می پردازد. هدف اصلی شناسایی عوامل موثر بر تاخیرهای حرکتی، ارائه استراتژی های مداخلهای مبتنی بر شواهد و تعیین میزان تاثیر مداخلات توانبخشی زودهنگام بر کیفیت زندگی و استقلال حرکتی آن هاست. سندرم داون به دلیل هیپوتونی عمومی، شلی رباطی و اختلالات نورولوژیکی منجر به تاخیر قابل توجه در کسب مهارت های حرکتی درشت و ریز می شود. این پژوهش با استفاده از رویکرد مطالعه موردی و مرور ساختار یافته ادبیات به دنبال پاسخگویی به سوالات کلیدی در خصوص تفاوت های فردی در پیشرفت مهارت های حرکتی است. نتایج نشان می دهد که مداخلات فیزیکی و کاردرمانی که قبل از سن ۲ سالگی آغاز می شوند، همبستگی مثبتی با دستیابی به سطوح بالاتر عملکرد حرکتی در سنین مدرسه دارند. این یافته ها بر اهمیت طراحی پروتکل های توانبخشی فردی سازی شده تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سندرم داون ، رفتار حرکتی ، هیپوتونی ، توسعه حرکتی ، مداخله زودهنگام ، کار درمانی