ادغام مدل های زمین شناختی ساختاری در ارزیابی پتروفیزیکی مخزن: کنگان مطالعه موردی چاه SPD۱۰-۰۸ میدان پارس جنوبی ایران

سازند کنگان به همراه دالان بالایی مخازن اصلی میدان گازی پارس جنوبی - بزرگ ترین ذخیره گاز طبیعی جهان با بیش از ۱۴ تریلیون متر مکعب گاز قابل استحصال - را تشکیل می دهند. این مخازن کربناته با پیچیدگی های زمین شناختی بالا شامل تغییرات کانی شناسی دولومیت و کلسیت، حضور انیدریت به عنوان مهر و فرآیندهای دیاژنتیک شدید مانند دولومیتیزاسیون و سیمان شدگی، ارزیابی پتروفیزیکی دقیق را دشوار می سازند. این مطالعه با هدف افزایش دقت برآورد خواص مخزن از طریق ادغام داده های لاگینگ چاه ۰۸-SPD۱۰ ابزارهای CMR، HRLA، TLD، HGNS، NGT و DSI با مدل های زمین شناختی ساختاری انجام شد. مخزن به چهار لایه ۱ تا K۴ زون بندی گردید. نتایج نشان داد که لایه K۴ با میانگین تخلخل خالص موثر ۱۳٫۸ درصد، نفوذپذیری ۴٫۹۰ میلی دارسی و اشباع آب ۱۴٫۶، بالاترین کیفیت را دارد که عمدتا ناشی از غالب بودن دولومیت و تخلخل ثانویه دولومیتی است. در مقابل، لایه K۳ با تخلخل ۶٫۷ درصد، نفوذپذیری ۰٫۲۵ میلی دارسی و اشباع آب ۲۰٫۱ ضعیف ترین کیفیت را نشان داد که به سیمان شدگی انیدریتی و حضور کلسیت نسبت داده می شود. مدل Dual Water برای محاسبه اشباع آب و مدل K-Lambda برای تخمین نفوذپذیری به کار گرفته شد. تطابق عالی با داده های هسته ای مشاهده گردید. ادغام ویژگی های زمین شناختی مانند کانی شناسی و لایه بندی، دقت پیش بینی خواص مخزن را ۱۵ تا ۲۰ درصد افزایش داد و امکان شناسایی واحدهای جریان هیدرولیکی را فراهم کرد. این رویکرد چندرشته ای می تواند به بهبود مدیریت مخزن، کاهش عدم قطعیت در مدل های استاتیک و دینامیکی و برنامه ریزی عملیات ازدیاد برداشت در مخازن کربناته گازی ایران کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

سازند کنگان ، ارزیابی پتروفیزیکی ، مدل سازی زمین شناختی مخزن ، کربناته ، میدان پارس جنوبی