بررسی رابطه هوش هیجانی با خودکارآمدی خودارزشمندی و عزت نفس دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل

هوش هیجانی به عنوان یکی از متغیرهای کلیدی در حوزه روانشناسی، شناختی نقش تعیین کننده ای در توانمندی های روانشناختی افراد ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی با سه متغیر خودکارآمدی، خودارزشمندی و عزت نفس در میان ۳۸۴ نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند انجام شد. با توجه به ماهیت پرفشار و چالش برانگیز رشته های علوم پزشکی که مستلزم مدیریت هیجان های شدید، تصمیم گیری در شرایط بحرانی و حفظ تعادل روانی است، شناسایی ارتباط بین این متغیرها می تواند زمینه را برای طراحی مداخلات روانشناختی مناسب جهت ارتقای سلامت روان و عملکرد دانشگاهی دانشجویان فراهم آورد. داده های این مطالعه مقطعی از طریق پرسشنامه های استاندارد گردآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی و رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد هوش هیجانی با هر سه متغیر خودکارآمدی، خودارزشمندی و عزت نفس رابطه مثبت و معناداری دارد. افراد با هوش هیجانی بالا به دلیل توانایی در مدیریت هیجان ها و مهارت های بین فردی بهتر باور بیشتری به توانایی های خود داشته و احساس ارزشمندی بیشتری تجربه می کنند. با این حال شدت این رابطه با خودکارآمدی و خودارزشمندی به طور قابل توجهی قوی تر از عزت نفس بود. این نتایج نشان می دهد هوش هیجانی بیشتر بر مولفه های عملگرا و پویا تاثیر می گذارد تا بر قضاوت کلی فرد درباره ارزش ذاتی خود که ریشه در تجارب اولیه کودکی دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، خودارزشمندی ، عزت نفس ، هوش هیجانی