رویکرد اعتراضی انتقادی فرخی یزدی در مواجهه با رخدادهای سیاسی معاصر

فرخی یزدی از برجسته ترین شاعران سیاسی عصر مشروطه و آغاز حکومت پهلوی است که شعر را به ابزاری برای اعتراض، افشاگری و کنش اجتماعی بدل کرد. این مقاله با رویکردی ادبی-تاریخی به بررسی بازتاب رخدادهای مهم سیاسی در اشعار فرخی یزدی می پردازد؛ رخدادهایی چون قرارداد ۱۹۱۹، تشکیل مجلس موسسان، انحلال عدلیه و ناامنی های آذربایجان در پی حملات نیروهای محلی و بی کفایتی دولت مرکزی. تحلیل نمونه هایی از اشعار شاعر نشان می دهد که فرخی با زبانی صریح، خطابی و افشاگرانه به نقد استبداد داخلی، سلطه بیگانه و تحریف تاریخ رسمی می پردازد و از مفاهیمی چون عدالت، آزادی، کرامت ملی و مسئولیت حکومت دفاع می کند. بهره گیری از شگردهای بلاغی همچون تشخیص، تکرار، پرسش انکاری، تقابل های معنایی و تلمیحات تاریخی و اسطوره ای به شعر او بعدی فراتر از بیان احساسی می بخشد و آن را به سندی ادبی-سیاسی از مقاومت روشنفکرانه بدل می سازد.

کلیدواژه ها:

فرخی یزدی ، استبداد ، ایران ، قاجار ، پهلوی