جایگاه عشق در اشعار انوری ابیوردی

این پژوهش به بررسی جایگاه عشق در دیوان انوری ابیوردی شاعر برجسته قرن ششم هجری می پردازد. انوری که غالبا به عنوان قصیده سرای بزرگ شناخته شده است در غزلیات خود نیز به گونه ای نوآورانه به مضمون عشق پرداخته است. عشق در اشعار او مفهومی چندلایه و پیچیده است؛ از یک سو با رنج محرومیت و نومیدی همراه است و از سوی دیگر سرچشمه شور امید و معنای زندگی محسوب می شود. این دوگانگی در غزلیات انوری به وضوح انعکاس یافته و نشان دهنده نگاه فلسفی او به تجربه عاشقانه است (صفا، ۱۳۷۸).

کلیدواژه ها:

انوری ابیوردی ، دیوان انوری ، عشق و رنج ، عشق و امید ، غزل عاشقانه ، فلسفه اجتماعی شعر ، ادبیات قرن ششم هجری