بررسی اثر بخشی معماری مهد کودک در افزایش خلاقیت کودکان

کودکان به فضاهایی که بتوانند با بهره گیری از خلاقیت خود بخش هایی از آن را تغییر دهند نیازمندند. محیطی که اجازه دستکاری و جستجوی کودک را فراهم نکند نمی تواند پاسخگوی نیازهای کودک باشد. فضای باز خارجی مکان ایده آل برای بازی های خلاقانه است. مصالحی با قابلیت شکل پذیری متفاوت (شن، خاک رس، سطوح خمیری و...) کودکان را وادار به استفاده از حس تخیل و خلاقیت کرده و باعث تقویت قوای فیزیکی کودک نیز می شود. محیط قابل کنترل و تغییرپذیر به کودک این امکان را می دهد که در یادگیری نقشی فعال داشته باشد. مکان هایی که قابلیت تعریف و کاربری متفاوت و متنوع از سوی کودکان را داشته باشند امکان کشف و قابلیت های خلاقیت و ابتکار را افزایش می دهد. بر این اساس کنجکاوی و بازی از جمله عوامل مهم در رشد و پرورش خلاقیت کودک هستند لذا محیط آموزشی باید در جهت پاسخگویی به این دو عامل فراهم گردد. به طور کلی محیطی که بتواند مطلبی را به واسطه کنجکاوی و یافتن بیاموزد، محیطی خلاق برای آموزش کودک است.

کلیدواژه ها:

کودک ، خلاقیت ، مهدکودک ، معماری