معماری فراتر از خطیت چارچوبی چند بعدی برای طراحی فضاهای واکنش پذیر

پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی برای معماری، چند بعدی تعامل چهار لایه، مادی اطلاعاتی، ادراکی و زمانی را در طراحی فضاهای واکنش پذیر تحلیل می کند. در این چارچوب، فضا به عنوان یک موجودیت ایستا دیده نمی شود بلکه محصول هم تنیدگی لحظه ای لایه ها است که به طور پویا تجربه کاربر و عملکرد محیط را بازتولید می کند. روش پژوهش از نوع تحلیلی تبیینی بوده و با مرور نظام مند ادبیات، تحلیل مضمون و تلفیق نظریات فلسفی معماری دیجیتال و فیزیک کوانتوم چارچوب مدل پیشنهادی شکل گرفته است. یافته ها نشان می دهد که معماری چند بعدی قادر است واکنش به تغییرات محیطی و رفتاری، بازتولید تجربه ادراکی و مدیریت زمان فضا را به صورت هم زمان ممکن سازد. این رویکرد ضمن ارتقای کیفیت طراحی، مسیر پژوهش های آینده در حوزه محیط های هوشمند پویا و میان رشته ای را هموار می کند.

کلیدواژه ها:

معماری ، چند بعدی ، فضاهای واکنش پذیر ، لایه های ادراکی ، لایه اطلاعاتی ، زمان های چندگانه