تحلیل تاثیر تورم بر قابلیت اتکای صورتهای مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴

تورم یکی از چالش های اساسی اقتصاد ایران در دهه های اخیر است که با ایجاد نوسانی گسترده در سطح عمومی قیمت ها و کاهش قدرت خرید پول بر قابلیت اتکای اطلاعات مالی شرکت ها تاثیر قابل توجهی بر جای می گذارد. صورت های مالی مبتنی بر بهای تاریخی به دلیل فرض ثبات قدرت خرید پول در محیط تورمی دچار تحریف شده و توان انعکاس وضعیت واقعی مالی و عملکرد اقتصادی شرکت ها را از دست می دهند. هدف این پژوهش، تحلیل اثر تورم بر قابلیت اتکای صورت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ است. در بخش نظری مفاهیم، تورم، انواع آن و آثار آن بر گزارشگری مالی بررسی شده و پیشینه پژوهش های داخلی و بین المللی مرور می شود. در بخش تجربی، داده های ۱۵۰ شرکت طی دوره ده ساله با استفاده از مدل رگرسیون داده های پانلی و با در نظر گرفتن متغیرهای کنترلی همچون اندازه شرکت و نسبت بدهی تحلیل گردید. نتایج نشان داد که تورم اثر منفی و معناداری بر شاخص های قابلیت اتکا شامل کیفیت سود، ثبات اقلام تعهدی و صحت ارزش گذاری دارایی ها دارد. این یافته ها بیان می کنند که در محیط های تورمی، استفاده از سیستم حسابداری مبتنی بر بهای تاریخی به کاهش شفافیت، مقایسه پذیری و اتکای اطلاعات مالی منجر می شود. بر این اساس، به کارگیری روش های حسابداری تورمی و بهره گیری از ابزارهای تحلیل نوین مانند هوش مصنوعی می تواند موجب بهبود دقت و اتکای گزارشگری مالی در ایران گردد.

کلیدواژه ها:

تورم ، قابلیت اتکای صورت های مالی ، کیفیت گزارشگری مالی ، ایران ، حسابرسی