شناخت سبک های یادگیری دانش آموزان و نقش آن در بهبود فرآیند آموزش

توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان یکی از اصول بنیادین در نظام های آموزشی نوین به شمار می رود. سبک های یادگیری به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد تفاوت های فردی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری، انگیزش تحصیلی و پیشرفت آموزشی دانش آموزان دارند. نادیده گرفتن این سبک ها در فرآیند آموزش، می تواند منجر به کاهش اثربخشی تدریس، افت تحصیلی و کاهش مشارکت یادگیرندگان شود. هدف پژوهش حاضر تبیین مفهوم سبک های یادگیری دانش آموزان، بررسی انواع آن و تحلیل نقش شناخت و به کارگیری سبک های یادگیری در بهبود فرآیند آموزش است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل اسنادی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که شناخت سبک های یادگیری و انطباق روش های تدریس با آن ها، موجب ارتقای یادگیری معنادار، افزایش خودتنظیمی، تقویت انگیزش درونی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه شده است.