نقش آموزش هنر درمانی در کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان استثنایی در مقطع متوسطه

دوره متوسطه برای دانش آموزان استثنایی، دورانی حیاتی اما همراه با چالش های فزاینده، به ویژه در ابعاد روانی-اجتماعی است. اضطراب و کاهش اعتمادبه نفس از جمله مشکلات رایج در این گروه محسوب می شوند که می توانند بر فرآیند یادگیری و کیفیت زندگی آن ها تاثیر منفی بگذارند. این مقاله با هدف بررسی و سنتز یافته های پژوهش های داخلی (فارسی زبان) در خصوص اثربخشی آموزش هنر درمانی به عنوان یک مداخله روانی-آموزشی، بر کاهش اضطراب و ارتقای اعتمادبه نفس دانش آموزان استثنایی در مقطع متوسطه تدوین شده است.نتایج مرور نشان داد که تکنیک های متنوع هنر درمانی، از جمله نقاشی درمانی، سفالگری، کلاژ و کاردستی، نقش موثری در کاهش سطوح اضطراب، به ویژه مولفه های شناختی آن (مانند نگرانی و افکار نشخوارکننده)، در دانش آموزان استثنایی ایفا می کنند. همچنین، شواهد قوی مبنی بر نقش مثبت هنر درمانی در افزایش مولفه های اعتمادبه نفس، از جمله خودکارآمدی، خودپذیری و احساس ارزشمندی، در این دانش آموزان مشاهده شد. خلق آثار هنری موفق و دریافت بازخورد مثبت، به تعمیم احساس توانمندی به سایر جنبه های زندگی آن ها کمک شایانی می نمود.یافته های این مرور ادبیات، بر اثربخشی هنر درمانی به عنوان یک رویکرد مداخله ای مناسب برای کاهش اضطراب و تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان استثنایی در مقطع متوسطه تاکید دارد. با این حال، نیاز به انجام پژوهش های طولی بیشتر و طراحی پروتکل های هنر درمانی متناسب با ویژگی های رشدی و شناختی نوجوانان استثنایی احساس می شود.