مساله تعارض منافع و تعاملات علمی بین معلمان

یادگیری تعاملی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش در کلاس های حضوری ایفا می کند. در این میان، معلمان به عنوان کنشگران اصلی فرایند تدریس و یادگیری، نقشی کلیدی در طراحی، هدایت و تقویت تعاملات آموزشی دارند. هدف از این مقاله، تبیین نقش معلمان در توسعه یادگیری تعاملی در کلاس های حضوری و بررسی مولفه های موثر بر تحقق آن است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه تحلیل مفهومی مطالعات مرتبط انجام شده است. نتایج نشان می دهد که شایستگی های حرفه ای معلمان، از جمله مهارت های ارتباطی، توانایی مدیریت کلاس، بهره گیری از روش های تدریس فعال و ایجاد فضای امن و مشارکتی، تاثیر مستقیمی بر میزان تعامل یادگیرندگان دارد. همچنین، معلمان از طریق تسهیل گفت وگو، تشویق تفکر انتقادی، استفاده هدفمند از پرسش های باز و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان می توانند زمینه ساز یادگیری عمیق و معنادار شوند. یافته ها حاکی از آن است که یادگیری تعاملی نه تنها موجب افزایش مشارکت و انگیزش تحصیلی فراگیران می شود، بلکه به بهبود مهارت های اجتماعی، حل مسئله و یادگیری پایدار نیز کمک می کند. در نهایت، مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های ضمن خدمت و بازنگری در رویکردهای سنتی تدریس به منظور تحقق موثر یادگیری تعاملی در کلاس های حضوری تاکید دارد.