مقایسه ی اثربخشی آموزش گروهی و مهارت های ارتباطی مادر کودک مبتنی بر بازی

این پژوهش به منظور مقایسه ی اثربخشی آموزش گروهی و مهارت های ارتباطی مادر کودک مبتنی بر بازی انجام شده است. این پژوهش از نوع آزمایشی و در چارچوب طرح شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون انجام گردید. جامعه موردمطالعه عبارت اند از دانش آموزان مقطع ابتدایی است که ۲۰۰ دانش آموز دختر و پسر به عنوان نمونه گزینش گردیده و جهت سنجش فرضیه ها از روش آماری t متغیر مستقل و ضریب همبستگی استفاده شده است . جهت بررسی رابطه والد-کودک و آموزش گروهی و مهارت های ارتباطی از نتایج تحقیقات حاصل از جلسات بازی درمانی استفاده شد. نتایج تحقیقات بیان کننده تاثیر معنادار آموزش مهارتهای ارتباطی و گروهی بر رابطه ی والد-کودک مبتنی بر بازی درمانی بوده است.. بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد که بازی درمانی کودک محور می تواند رابطه ی والد کودک را بهبود بخشد و موجب افزایش کیفیت زندگی کودکان شود. بازی درمانی کودک محور با تاکید بر کودک و محترم شمردن او و همچنین رعایت اصول پذیرش، آزادی و همدلی، گام های موثری در جهت آگاهی کودکان از خود واقعی شان و برون ریزی احساسات منفی، همچنین دستیابی به راه های مقابله با آن ها برداشته و از این رو می تواند نقش موثری در بهبود و افزایش رابطه ی والد-کودک و کیفیت زندگی کودکان با اضطراب جدایی داشته باشد.کلمات کلیدی: بازی درمانی ،آموزش گروهی ،مهارت های ارتباطی،رابطه مادر –والد