انجمن اولیا و مربیان به مثابه بازوی راهبردی مدرسه: الگویی برای تامین مالی خرد و فرهنگ سازی در طرح های نوآورانه آموزشی

این مقاله به بازتعریف نقش انجمن اولیا و مربیان، از یک نهاد سنتی و عمدتا تشریفاتی به یک شریک راهبردی و کاتالیزور نوآوری در مدارس ایران می پردازد. مسئله اصلی این است که بسیاری از طرح های آموزشی خلاقانه، مانند “شیفت های دیجیتال”، به دلیل فقدان منابع مالی خرد و پایدار برای پوشش هزینه های جاری (مانند حق الزحمه تسهیل گر) و عدم وجود حمایت فرهنگی کافی در میان کادر مدرسه و والدین، در نطفه خفه می شوند. این پژوهش، که با روش مرور ادبیات انجام شده، استدلال می کند که انجمن اولیا و مربیان دارای ظرفیت بی بدیلی برای پر کردن این دو شکاف حیاتی است. یافته ها نشان می دهند که انجمن می تواند از طریق سازوکارهای تامین مالی خرد (مانند صندوق های مشارکت داوطلبانه، رویدادهای درآمدزای محلی و جلب حمایت کسب وکارهای کوچک) منابع لازم را فراهم آورد. همزمان، این نهاد به عنوان یک “پل ارتباطی” و “عامل فرهنگ ساز”، می تواند با تشریح اهداف طرح ها برای والدین، تقدیر از معلمان پیشرو و ایجاد فضایی از اعتماد و مالکیت مشترک، مقاومت ها را کاهش داده و زمینه را برای پذیرش و موفقیت نوآوری فراهم سازد. مقاله در نهایت با ارائه یک چارچوب عملیاتی، بر ضرورت توانمندسازی و تغییر نگرش نسبت به این نهاد کلیدی در مدیریت مدرسه تاکید می کند.