بررسی نقش معلم در ایجاد انگیزه درونی دانش آموزان

مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و مروری، نقش محوری معلم را در پرورش و تقویت انگیزه درونی دانش آموزان در نظام آموزشی ایران مورد کاوش قرار می دهد. انگیزه درونی، به عنوان نیروی محرکه ای که منشا آن فعالیت های یادگیری لذت بخش و درونی تلقی می شود، نقشی حیاتی در یادگیری عمیق، ماندگار و رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با تکیه بر مبانی نظری برجسته ای همچون نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory)، نظریه شناختی-اجتماعی (Social Cognitive Theory) و نظریه انسان گرایانه (Humanistic Theory)، به تشریح ابعاد مختلف انگیزه درونی و اهمیت آن در بافت آموزش مدرسه ای ایران می پردازد. در ادامه، طیف گسترده ای از نقش های معلم در ایجاد، تقویت و پایداری این انگیزه، از جمله طراحی محیط یادگیری حمایتی، فراهم آوردن فرصت های خودمختاری، ایجاد احساس شایستگی و ارتباط، و استفاده از راهبردهای تدریس جذاب و معنادار، به تفصیل مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین، ویژگی های شخصیتی، حرفه ای و ارتباطی معلمانی که در ایجاد انگیزه درونی موفق هستند، تبیین شده و راهکارهای عملیاتی برای ارتقاء این ویژگی ها ارائه می گردد. مولفان با تاکید بر ضرورت توجه به جنبه های روانشناختی و تربیتی یادگیری، راهبردهای تدریس، ارزشیابی، مدیریت کلاس درس و سبک های تعامل معلم-دانش آموز را به مثابه ابزارهای قدرتمندی در دست معلم برای تسهیل انگیزه درونی مورد تحلیل قرار می دهند. در بخش دیگری از مقاله، موانع ساختاری و فرهنگی موجود در نظام آموزشی ایران که می تواند به تضعیف انگیزه درونی دانش آموزان منجر شود، شناسایی و مورد نقد قرار می گیرد. در نهایت، مقاله به پیامدهای مثبت انگیزه درونی بر یادگیری عمیق، پیشرفت تحصیلی پایدار و رشد متعادل شخصیتی دانش آموزان پرداخته و با یک جمع بندی تحلیلی، بر ضرورت سرمایه گذاری بر روی معلمان به عنوان عاملان کلیدی در ایجاد نسلی پویا، خلاق و خودانگیخته تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، معلم ، دانش آموز ، خودتعیین گری ، یادگیری عمیق ، نظام آموزشی ایران ، راهبردهای تدریس.