واکاوی نقش هنردرمانی در سلامت روان دانش آموزان: بررسی تاثیر پروژه های هنری هدفمند بر کاهش استرس و بهبود مهارت های اجتماعی در مدارس

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هنردرمانی به عنوان یک رویکرد غیرتهاجمی و تحولی در ارتقای سلامت روان دانش آموزان و بررسی اثرات پروژه های هنری بر کاهش استرس و بهبود مهارت های اجتماعی تدوین شده است. در نظام های آموزشی معاصر، فشار ناشی از رقابت های تحصیلی و تغییرات زیستی دوران کودکی و نوجوانی، دانش آموزان را در معرض اختلالات اضطرابی قرار داده است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از تخصص های چهارگانه نویسندگان در حوزه های مدیریت فرهنگی، ادبیات، آموزش پایه و الهیات، درصدد است تا نشان دهد چگونه بیان هنری می تواند به عنوان زبانی جایگزین برای تخلیه هیجانات منفی و بازسازی روابط اجتماعی عمل کند. فریبا حیدری از منظر مدیریت فرهنگی، بر ساختار پروژه های هنری جمعی تاکید دارد؛ پری نسا مرادی بر جنبه های روایت درمانی و ادبی؛ لیدا رفیعی بر کاربرد عملی هنر در دوره ابتدایی و لیلا دلداده مهربان بر آرامش معنوی حاصل از شهود هنری تمرکز کرده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که درگیری در فعالیت های هنری هدفمند (نقاشی، سفالگری و هنرهای نمایشی) منجر به کاهش سطح کورتیزول و ارتقای همدلی در میان دانش آموزان می گردد. همچنین نتایج حاکی از آن است که هنر با ایجاد فضایی برای برون ریزی افکار ناخودآگاه، به بهبود خودپنداره مثبت و تقویت مهارت های ارتباطی در محیط مدرسه کمک شایانی می کند. این مقاله چارچوبی اجرایی برای ادغام هنردرمانی در برنامه های پرورشی مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هنردرمانی ، سلامت روان ، کاهش استرس ، مهارت های اجتماعی ، مدیریت فرهنگی ، آموزش ابتدایی.