واکاوی تاثیر آموزش های تلفیقی مبتنی بر هوش هیجانی و سواد دیجیتال بر کاهش اختلالات یادگیری و ارتقای بهداشت روان دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش رویکردهای نوین آموزشی در تعدیل چالش های یادگیری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان مقطع ابتدایی تدوین شده است. در نظام آموزشی معاصر، گذار از تدریس سنتی به سمت الگوهای تلفیقی که بر پایه هوش هیجانی و سواد دیجیتال استوارند، ضرورتی انکارناپذیر برای مقابله با اختلالات یادگیری و انزوای اجتماعی فراگیران محسوب می شود. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان با استفاده از ابزارهای هوشمند آموزشی و تقویت مهارت های درون فردی، محیطی تاب آور برای کودکان فراهم کرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تقویت هوش هیجانی، نه تنها منجر به بهبود روابط بین فردی در مدرسه می گردد، بلکه با کاهش سطح اضطراب، کارکردهای اجرایی مغز را برای یادگیری مفاهیم پایه ریاضی و فارسی بهینه می سازد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که تلفیق سواد دیجیتال با محتوای درسی، جذابیت بصری و تعاملات آموزشی را افزایش داده و مانع از شکل گیری حس ناتوانی آموخته شده در دانش آموزان دارای نیازهای ویژه می گردد. این مقاله بر لزوم بازنگری در برنامه های درسی پایه تاکید ورزیده و چارچوبی حقوقی و آموزشی برای صیانت از بهداشت روان کودکان در فضای آموزشی ارائه می دهد که در آن، معلم به عنوان تسهیل گر عاطفی و تکنولوژیک نقش آفرینی می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، هوش هیجانی ، سواد دیجیتال ، اختلالات یادگیری ، بهداشت روان ، یادگیری تلفیقی.